MIMO TRADYCJI

Mimo osiemdziesięcioletniej tradycji, powszechnego zainteresowania problemem trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci, prowadzenia wielu badań i dużej już liczby publikacji, co świadczy o nieustannym wzroście wiedzy w tej dziedzinie, istnieje jeszcze sporo kwestii spornych wymaga­jących wyjaśniania. H. Spionek (1973, s. 222) rozpatruje trudności w czy­taniu i pisaniu na szerszym tle zaburzeń rozwoju psychomotorycznego dziecka, a mianowicie jako zaburzenia rytmu rozwoju. Patomechanizm trudności w czytaniu i pisaniu rozumie jako wybiórcze zaburzenia funk­cji’korowych części analizatora słuchowego, wzrokowego i kinestetyczno- -ruchowego pod postacią parcjalnych (fragmentarycznych) deficytów roz­wojowych. Do zaburzeń o charakterze dysleksji i dysgrafii proponuje za­liczać „wyłącznie takie trudności w czytaniu i pisaniu, które są spowodo­wane deficytami rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych, obliczany­mi w stosunku do wieku dziecka, a ocenianymi również w relacji do jego ogólnego poziomu umysłowego.

Jeśli technika jest dla Ciebie pasją, hobby, lub po prostu zdrowym zainteresowaniem to bardzo dobrze trafiłeś. Mam na imię Wioletta, a ten blog to bardzo duża część mojego życia. Chciałabym, aby i dla Ciebie był to zakątek, w którym będziesz mógł się odprężyć i poczytać o ciekawych dla Ciebie rzeczach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)