WYBRANE FORMY AFAZJI

Zaburzenia rozwoju mowy mogą mieć u swego podłoża również za­burzony kontakt afektywny dziecka z otoczeniem. Dzieci takie określa się jako dzieci autystyczne. Mają one trudności w opanowaniu mowy lub opanowują ją ze znacznym opóźnieniem. Mowa ich odznacza się dużą skrótowością. W Polsce badania nad dziećmi autystycznymi przeprowadził F. Makurat (1978). Przez afazję rozumie się „spowodowane organicznym uszko­dzeniem odpowiednich struktur mózgowych częściowe lub całkowite za­burzenie mechanizmów programujących czynności mowy u człowieka, którv już uprzednio opanował te czynności” (M. Maruszewski, 1966, s. 98). Istnieje wiele podziałów afazji; znane są klasyfikacje zaproponowane przez Heada, Goldsteina, Łurię, Nielsena, Konorskiego. Są to podziały dokonane przez neurologów i neuropsychologów. Językoznawców w ba­daniach afazji reprezentuje R. Jakobson (1964), który zapoczątkował lin­gwistyczną dyskusję nad problemami zaburzeń afatycznych. R. Jakobson posłużył się koncepcją dwóch rodzajów związków służących do interpre­tacji znaku językowego.

Jeśli technika jest dla Ciebie pasją, hobby, lub po prostu zdrowym zainteresowaniem to bardzo dobrze trafiłeś. Mam na imię Wioletta, a ten blog to bardzo duża część mojego życia. Chciałabym, aby i dla Ciebie był to zakątek, w którym będziesz mógł się odprężyć i poczytać o ciekawych dla Ciebie rzeczach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)