ZABURZENIA AFATYCZNE

Zaburzenia afatyczne powstają w wyniku uszkodzenia pewnych ob­szarów mózgu związanych z mową i polegają na utracie rozumienia mo­wy lub mówienia. Zaburzenia te są mało opracowane, w odróżnieniu od afazji dorosłych. Początek badań nad afazją dziecięcą dała praca E. Gutt- mana z roku 1942. Kolejne prace, głównie po roku 1950, mają charakter doniesień i do­tyczą dzieci szkolnych. W literaturze polskiej zagadnieniem tym zajęła się E. Dilling-Ostrowska (1972), specjalista neurolog dziecięcy. Autorka zauważa, że zaburzenia afatyczne w wieku dziecięcym są bardzo rzadkie, szybko ustępują i wyrażają się przede wszystkim zaburzeniami ekspresji słownej. W literaturze przedmiotu brak informacji na temat wyraźnej różnicy w obrazie klinicznym afazji u dzieci poniżej i powyżej 10 roku życia, jak również zależności między symptomatologią zaburzeń mowy a lokalizacją uszkodzenia mózgu.

Jeśli technika jest dla Ciebie pasją, hobby, lub po prostu zdrowym zainteresowaniem to bardzo dobrze trafiłeś. Mam na imię Wioletta, a ten blog to bardzo duża część mojego życia. Chciałabym, aby i dla Ciebie był to zakątek, w którym będziesz mógł się odprężyć i poczytać o ciekawych dla Ciebie rzeczach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)